Meest gelezen

2 reacties

Als beleidsnota biedt Raworth's donuteconomie een vergelijkbare bijdrage als Brundtland's 'Our Common Future' en het werk van de Club van Rome. Als bijdrage aan de economische wetenschap echter biedt Raworth niet meer dan een boven- en ondergrens aan het axioma van oneindige groei. Juist op dat punt moet de discussie binnen de economische wetenschap worden opgepakt, want welke beperkingen het stelt aan marktwerking en de daarbij gehanteerde neoklassieke aannames vertelt Raworth er niet bij. Daarmee vervalt het betoog tot een kritiek op het neoklassieke denken, zonder een alternatieve theorie te bieden: 'It takes a theory to beat a theory". Dan belandt de Donuteconomie op dezelfde hoop van andere goedbedoelde pogingen als de Institutionele Economie van Williamson, Evolutionaire Economie van Nelson & Winter en niet te vergeten het werk van Keynes. Een waardevolle bijdragen om de beperkingen van de neoklassieke denkwijze te onderkennen, maar geen alternatief.

Paul Holle

Advies aan de heer Holle.
Neem toch maar eens goed kennis van al die goed bedoelde pogingen en dan vooral die van Keynes, toch nog steeds behorend tot de grootste en invloedrijkste economen, die de wereld ooit gekend heeft.

Dhr. Hoffman

Reactie niet ok? Meld misbruik bij de redactie.

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn.

Inloggen